شبیه سازی بهره برداری از سامانه مخازن

سیاست‌هاي بهره‌برداري از مخازن به دو دسته کلی بهره‌برداري بلند‌مدت و بهره‌برداري به‌هنگام (زمان حقیقی) تقسیم می‌شوند. در بهره‌برداري بلند‌مدت، با به‌کارگیري یک سري تاریخی طولانی مدت و با فرض تکرار آن در دوره‌هاي آینده، بهره‌برداري انجام می‌شود.‌ در حالی که در بهره‌برداري به‌هنگام، بهره‌بردار با توجه به پارامترهایی از قبیل جریان ورودي به مخزن، حجم ذخیره آبدهی ابتداي دوره و نیاز پایین دست، براي دوره‌ی مورد‌نظر تصمیم‌گیري می‌نماید. مزایاي بهره‌برداري بلندمدت می‌توان به دقت بالاي آن اشاره نمود، اما در این نوع بهره‌برداري نمی‌توان در هر لحظه و با توجه به شرایط موجود تصمیم‌گیري نمود.. بنابراین رهاسازي از مخزن در هر دورة زمانی می‌تواند به عنوان تابعی از برخی پارامترها از قبیل حجم ذخیره‌ی آبدهی در ابتداي دوره‌ی جاري یا انتهاي دوره‌ی قبل، آورد رودخانه در طول دوره‌ی جاري و نیاز پایین‌دست دوره‌ی حاضر در نظر گرفته شود. انتخاب هر یک از این پارامترها به اهداف مورد نظر و اهمیت هر یک در تعیین مقدار رهاسازي‌ها بستگی دارد. همچنین چگونگی تعریف این روابط و خطی یا غیرخطی بودن آن باعث به وجود آمدن قواعد بهره‌برداري مختلفی گشته است.

یک سامانه مخازن مرتبط میتواند به شکل شبکه‌ایی از گره‌ها و روابط بین آنها ارائه شود. گره‌ها نقاط ذخیره یا غیر‌ذخیره بوده و رابط‌های بین آنها بیانگر جریان‌های عبوری از مسیرها می‌باشند. در شکل (4-19) نحوه‌ی ارتباط یک سامانه مخازن چندگانه نشان داده شده است (بلوری یزدلی، 1387).

هر مسئله بهینه­­سازی نیازمند به یک یا چند تابع هدف است. انتخاب تابع هدف با توجه به هدف بهره­برداری و روش حل مسئله بستگی دارد. در اینجا چون روش مورد استفاده محدودیت خطی بودن ندارد، تابع هدف به صورت کمينه­کردن مجموعِ مجذورِ نسبتِ تفاضلِ مقدار نياز و مقدار رهاسازي شده از مخزن، به بيشنه نياز در طول دوره بهره­برداري در‏نظر‏گرفته شد

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسي اثرات تغییر اقلیم بر منحني فرمان بهره ­برداري سدها (مطالعه ی موردی سد دز)