رویکرد حمایت ازسرمایه گذار/ سهامدار

دراین گروه، کیفیت اطلاعات مالی به طور عمده برحسب « افشای کامل ومنصفانه» برای سهامداران تعریف می شود. هدف بنیادی برنامه  مدیریت سود که توسط لویت[1] رئیس کمیته بورس اوراق بهادارآمریکا [2]اعلام و به اجرا گذاشته شد، حمایت از سرمایه گذار/ سهامدار است. در این زمینه، کیفیت گزارشگری مالی عبارت  است از اطلاعات  مالی کامل و شفاف که مانع گمراهی یا  ایجاد ابهام برای استفاده کنندگان می شود.

رویکردهایی که در گروه حمایت از سرمایه گذار/ سهام دار طبقه بندی می شود، معیارهای مشابهی برای تعیین کیفیت اصول حسابداری و گزارشگری مالی دارد. معیارهای تعیین کیفیت اصول حسابداری وگزارشگری مالی  در هریک از این رویکردها به شرح زیر است:

 

پیشنهاد شماره 8 :

  • شفافیت موارد افشا،
  • درجه تهاجمی یا محافظه کاری اصول حسابداری و برآورد های اساسی.

 

استاندارد شماره 61:

  • شفافیت یکنواختی و کامل بودن اطلاعات و موارد افشای حسابداری،
  • یکنواختی کاربرد خط مشی های حسابداری،
  • اقلامی که تاثیر مهم بر بیان صادقانه، رسیدگی پذیری، بیطرفی و یکنواختی اطلاعات

حسابداری دارد .

کمیته کرک:

  • شفافیت روش های افشا،
  • محافظه کاری، میانه روی یا افراطی بودن در انتخاب اصول حسابداری،
  • نحوه عمل حسابداری مشترک یا خاص است ودر اقلیت می باشد.

 

 

مدل کمیته بورس اوراق بهادار امریکا برای ارزیابی کیفیت استانداردهای حسابداری بین المللی:

  • شفافیت،
  • مقایسه پذیر بودن،
  • افشای کامل.

بعضی از معیارهای فوق شبیه معیارهای رویکرد گروه نیازهای استفاده کنندگان است. به هرحال، تفاوت بنیادی بین این دو گروه وجود  دارد. رویکرد نیازهای استفاده کنندگان عمدتاً به تأمین اطلاعات مالی که برای استفاده کنندگان در تصمیم گیری های ارزشیابی /  تخصیص سرمایه  مربوط  باشد،  تمرکز دارد، ولی رویکرد حمایت از سرمایه گذار/  سهامدار در پی  اطمینان دادن  به  استفاده  کنندگان است که اطلاعات  به مقدار ممکن (کفایت اطلاعات) و به شکل شفاف (کامل  بودن  اطلاعات)  ارائه  شده  است. هدف های رویکرد ها، لزوما مانعه الجمع نیستند و در بعضی زمینه ها  تقویت کننده  یکدیگرند.

2-5)چارچوب پیشنهادی

درتهیه چارچوب  پیشنهادی،  از کار های انجام شده  به وسیله  کمیته ها  و سازمان های مختلف که  در  بخش قبلی بحث شد، استفاده شده است. استفاده کنندگان به عنوان مشتریان گزارشگری مالی، کیفیت گزارشگری مالی را تعریف  و تعیین می کنند.  چارچوب  پیشنهادی، پاسخ به این سئوال است که استفاده کنندگان چگونه  کیفیت گزارشگری مالی را ارزیابی میکنند؟

بیانیه های مفهومی هیأت  استانداردهای حسابداری مالی در مورد هدف ها  و خصوصیات کیفی گزارشگری  مالی  پیشرفته ترین  تفکرات  ارائه شده  در این زمینه  تا  این تاریخ  است  و نقطه آغاز خوبی برای  ایجاد  یک  چارچوب  به  شمار  می رود. علاوه  بر  خصوصیات  کیفی مدل هیأت یاد  شده،  عناصر دیگری که  به  نظر بینش مضاعفی در مورد کیفیت گزارشگری  مالی  فراهم  می آورد، در پیشنهاد مورد توجه  قرار گرفته است.

همچنین مجموعه ای از سئوالات  تهیه شده  است که می تواند در ارزیابی کیفیت گزارشگری  شرکت، به اعضاء کمیته حسابرسی،  حسابرسان مستقل  و  مدیریت کمک نماید.

چارچوب پیشنهادی با طبقه بندی بحث کیفیت گزارشگری به اجزای مشخص، کمیته حسابرسی،  حسابرسان مستقل و مدیریت را قادر به انجام مباحث محتوایی در مورد کیفیت می نماید. ایجاد یک چارچوب مشترک برای ارزیابی کیفیت گزارشگری مالی،  هم ضروری و هم ممکن است. یک چارچوب مشترک، زبان و درک مشترک در مورد کیفیت را بین اعضای کمیته حسابرسی،  حسابرسان مستقل و مدیریت رواج  می دهد. چنین چارچوبی در طول زمان،  بهینه گزینی در بین  شرکت ها را ترویج و بهبود در گزارشگری را از طریق انتخاب استاندارد  بالاتر تشویق  می کند. چارچوب  پیشنهادی کوششی است  برای ایجاد سطحی از مباحثه و چالش که برای ایجاد چارچوب مورد قبول و پذیرش حسابرسان، کمیته حسابرسی  و  هیأت  مدیره، لازم  است.

[1] . Levitt

[2] . SEC

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

نقش کیفیت گزارشگری مالی در کاهش آثار محدود کننده سیاست تقسیم سود بر روی تصمیمات سرمایه گذاری